próżnia

Tęsknota i pustka. Kręci się coraz intensywniej gdzieś pomiędzy uczelnią a pracą. Ostatnie zdarzenia rzeczywiście przyczyniły się do zatrzymania się na chwilę w miejscu przepełnionym tęsknotą. i pustką. i żalem. i wdzięcznością. i smutkiem. Podobno gdy jest bardzo źle, trzeba wyznaczyć sobie czas na smutek, a potem powrócić do funkcjonowania na całego, może nawet nie przestać mysleć, ale przekonać umysł, że czas na smutek się już skończył. I trzeba uważać, żeby ta "chwila" stania w miejscu nie była zbyt długa- bo wtedy, ucieknie nam życie. a przynajmniej jego część.

Puzzle

Ułóż puzzle. Zobacz, tu jest taki obrazek, a to są elementy, które trzeba połączyć. co może do tego pasować? Proste polecenie, o którego wykonanie prosi się dziecko podczas ćwiczeń. Zaczęłam się zastanawiać jak ja radzę sobie z ułożeniem puzzli. Może niekoniecznie kilku elementów ryby czy myszki miki. Ale gdy obrazek wcale nie jest tai prosty, elementów jest mnóstwo, mają dziwne kształty, w nic się nie chcą połączyć. Generalnie nie mam cierpliwości do puzzli "dla dorosłych", a nawet takich, które mają więcej niż 15 elementów. A jak to przekłada się na życie? Jak to jest z łączeniem ich elementów, wyciąganiem wniosków, układaniem obrazków? A co z niedokończonymi obrazkami, porzuconymi jakoś gdzieś w kącie, gdzie rozrzucone są elementy, których jeszcze się użyło, nie udało się dopasować, bo nie starczyło nam cierpliwości lub z jakicholwiek innych powodów? Wiecie co? Takie niedokończone obrazki, zawsze wracają! Potkniesz się o nieułożone puzzle i życie Co o nich przypomni. W momencie, w którym nawet nie będziesz się spodziewał. A potem takie nieułożone sprawy mogą komplikować teraźniejszość. Dlatego bez znaczenia,jak długo po porzuceniu obrazka życie Ci o nim przypomniało, nie warto zostawiać ich niedokończonych, nawet pomimo strachu, a te niedokończone przyjdzie czas dokończyć. Zawsze. Chyba właśnie przyszedł mój czas, by dokończyć układankę. Zbieram się na odwagę.